İşçi Birliği

 

Güncel

Etkinlik ve Duyurular

İŞÇİ BİRLİĞİ Gazetesi'nden haberdar olun. E-posta adresiniz:

Google site içi arama

Sermaye Devleti Çocuk Sömürüsünü Teşvik Ediyor

İş yasalarımızda, kâğıt üzerinde 15 yaşını henüz doldurmamış olan ço­cukların çalıştırılması yasaktır. Ama her burjuva yasasında olduğu gibi ser­mayenin çıkarları söz konusu olduğundan bu yasak da 14 yaşını doldur­muş ve ilköğretimi tamamlamış çocuklar için geçerli değildir. Yani kâğıt üzerinde bile bu yaş 14'e inmektedir.

İlköğretimini tamamlamış ve okula gitmeyen bir çocuk günde 7, hafta­da 35 saat çalıştırılabilir. Bu durumda 14 yaşındaki bir çocuk, kısmî süreli işlerde haftada 30 saat çalıştırılabilen bir yetişkinden daha fazla çalıştıra­bilmektedir. Üstelik 35 saat, bazı Avrupa ülkelerinin yasalarına göre bir ye­tişkinin haftalık ortalama çalışma süresidir. Dahası, yine İş Yasası'nın 71. Maddesine göre bir kere 15 yaşını doldurursa çocuk (ya da yönetmeliğe göre "genç") işçi günde 8, haftada 40 saat çalıştırılabilir! Bu aynı işte bir ye­tişkinin fazla mesai dışı azami çalışabileceği süreyle (45 saat) hemen he­men aynıdır. Peki, hiçbir ciddî kayıt ve denetimin olmadığı Türkiye'de fiilî durum nedir?

En son 2006 tarihli TÜİK verileri 6-17 yaş arası 16 milyon 264 bin ço­cuktan 958 bininin çalıştığını belirtmektedir. Daha önceki yıllardaki (1994 ve 1999) araştırmalarda bu resmî rakamlar milyonları bulmaktaydı. Çocuk işçilerin sayısının 1994'te 2 milyon 269 binden, önce 1999'da 1 milyon 630 bine, oradan da 2006 itibarıyla 958 bine düşmesi neyle açıklanabilir? Da­ha önceki araştırmalarda "ev işlerine" yardım eden çocuklar da çalışan ço­cuk olarak kabul edilmiştir. Son araştırmalarda ise sadece "ekonomik iş­lerde" çalışan çocuklar dikkate alınmış, "ütü yapma, çamaşır yıkama, alış­veriş yapma, vb." olarak tanımlanan "ev işleri" kapsam dışı bırakılmıştır. 6­17 yaş grubunda "ev işlerinde ailelerine yardım eden" çocukların sayısı 7 milyon 4 bin olarak belirtilmektedir. Bunların 4 milyondan fazlası kız çocu­ğudur. Ve bu rakamlar güncel değildir. Uzun sözün kısası; kaç çocuğun çalıştığına dair elimizde güvenilir herhangi bir veri bulunmuyor. Devlet, her konuda olduğu gibi bu konuda da rakamlarla oynayarak gerçekleri gizliyor.

2008 yılında İstanbul Barosu Çocuk Hakları Merkezi tarafından Çanak­kale'ye bağlı ilçe ve köylerde yapılan bir araştırmada görüşülen 117 kişi­den sadece 24'ü 18 yaş üstü ve diğer genç işçilerin 68'i 14-18 yaş arasıy­dı. Geri kalanların hepsi yasal sınırın altındaydı. Ayrıca bunlardan 16 yaşın altındaki çocuk işçilerin çoğunluğunun aldığı ücret, yasaya göre alması ge­reken asgari ücretin de altındaydı. En büyükleri 17 yaşında olan ve içlerin­de 10 yaşındaki küçük çocukların da bulunduğu oto sanayide çalışan bir­kaç "deneğin" günlük çalışma saatleri ise 11 ila 18 saat arasında değişi­yordu. Görüşülen 117 kişinin 53'ü çalışmaya 5-12 yaşları arasında başla­dığını söylüyordu. % 34'ü eğitimini bırakmıştı, % 32'si ise ilkokul mezunla­rından oluşuyordu ve % 72'si sigortasız, yani kayıt dışıydı. Bu araştırma iş­yerlerinin "yasalara göre" nasıl denetlendiğini de ortaya koyuyordu.

İŞÇİ BİRLİĞİ


Yazıyı arkadaşıma gönder
: E-Posta Adresiniz
: Adınız
: Arkadaşınızın E-Posta Adresi
: Güvenlik Kodu > 714942
: Mesajınız
Tasarım ve Kodlama Sorun Teknik Büro tarafından yapılmıştır.