T.C.'den "Hukuk Devleti" Manzaraları
- Ağustos 2011: Özel harekât polisi “yargısız infaz” sanığı Ayhan Çarkın, basına sızan ifadelerinde, 90’lı yıllarda infaz edilen kişilerin ev adreslerini DGM hâkim ve savcıları sayesinde bulduklarını söyledi.
- Temmuz 2011: Yargıtay 6. Hukuk Dairesi eski Başkanı Hasan Erdoğan, İstanbul Dünya Ticaret Merkezi-CNR Fuarcılık davasında rüşvet iddiasıyla Yüce Divan’a gönderildi.
- Mayıs 2010: Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi üyesi hâkim H. A. hakkında, bir tahliye kararı için 70.000 dolar rüşvet aldığı gerekçesiyle iddianame hazırlandı.
- Ekim 2008: İzmir 10. Ağır Ceza Hâkimi A.K., silahlı ve çıkar amaçlı suç örgütü kurmaktan tutuklu olarak yargılanan bir iş adamını rüşvet karşılığı tahliye ettiği iddiasıyla tutuklandı. Çok sayıda avukatla bir de emniyet görevlisinin suçlandığı veya tutuklandığı olayda, 2009 yılına gelindiğinde ise Yargıtay 5. Ceza Dairesi, suçun “teşebbüs seviyesinde” kaldığı ve sanıkların “iyi hali” gerekçesiyle 10’ar ay hapis cezası ile yetindi.
- İşçi davalarına bakmakla görevli Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 2004’te emekli olan başkanı Engin Doğu’ya TİSK (Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu) tarafından “veda yemeği” verildi. Bu yemek, TİSK’in yayın organının Kasım 2004 sayısında fotoğraflarla yer aldı. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi yılda ortalama 40 binden fazla işçi davasına bakıyor.
- Kasım 2000: Ali Balkaner (Banka Dolandırıcılığı) Davasında, sanıklardan iş adamı Muzaffer Aygün, Kartal Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı Ali Nevzat Aygün’ün kardeşi çıktı. Söz konusu kişiye Kartal Cezaevinde ayrıcalıklı muamele yapıldığı basına yansıdı. Hâkim Ali Nevzat Aygün’ün adı daha sonra faşist tetikçi Mehmet Ali Ağca’nın “yanlışlıkla tahliye” kararı ile ve çeşitli davalarda taraflara hakarete varan muamelelerle gündeme geldi. Adalet Bakanlığı tarafından, o ve diğer hâkimler hakkında soruşturmaya gerek olmadığına karar verildi.
Bunlar çeşitli tarihlerde basına yansıyan haberlerden sadece bizim derleyebildiğimiz birkaç örnektir. Tüm bu manzaraya T.C. “hukuk devletinin” katlettiği, yıllarca mahkemede ve hapishanelerde çürütmeye azmettiği yüzlerce devrimci ve ilerici insanımızı, durmadan soruşturulan direnişçi işçileri, bireysel ve sendikal hakları bu organize hukuk çetesinin menfaat çarkında gasp edilen sınıf kardeşlerimizi de katıyoruz.
Lenin’den “Hukuk Devleti” hakkında:
“(…) Kapitalist ülkeleri iliklerine kadar burjuva ve çok büyük kısmı gerici olan hukukçularının, işçileri ezen, yoksulların ellerini ayaklarını bağlayan, halk içinden sıradan bir emekçinin yoluna binbir zorluk ve engel çıkaran en ayrıntılı kuralları yüzyıllar ya da on yıllar boyunca hazırlamasını, onlarca ve yüzlerce yasa kitabı ve yorumu yazmasını liberal burjuvalar ve Bay Kautsky hiç de “keyfi!” bulmaz. “Düzen” ve “yasallık”tır bu! Orda yoksulu ezmek için her şey düşünülüp taşınılmış ve kâğıda dökülmüştür. Orda binlerce burjuva avukat ve memur (Kautsky bunlardan hiç söz etmiyor, herhalde Marx bürokratik aygıtın parçalanmasına büyük önem verdiği için…) yasaları, işçi ve orta köylünün bu yasaların dikenli tellerini parçalamasını asla başaramayacağı biçimde yorumlamasını bilen avukat ve memurlar vardır. Bu burjuvazinin “keyfi”liği değildir, halkın kanını emen açgözlü ve pis sömürücülerin diktatörlüğü değildir – ne münasebet. Bu, günden güne daha da arılaşan “saf demokrasi”dir.” (Lenin, Proleter Devrim ve Dönek Kautsky, İnter Yayınları, s. 66-67)
“… Ayyaş, terbiyesiz ve cahil bir adam … burjuva sınıfından, mülk sahipleri sınıfından gelen ve burjuva toplumuyla, fabrika sahipleriyle, müdürler ve mühendislerle bağlantılarını hemen her zaman ellerinde tutan ama işçilerden bir Çin Seddi ile ayrılan resmi yargıçların çoğu [işçiye] bu gözle bakar.” (Lenin, Fabrika Mahkemeleri, 1899)
“Burjuva mahkemeleri… para torbalarının çıkarlarını korumanın araçlarıdır.”(Lenin, TE, Cilt 26)
İŞÇİ BİRLİĞİ