| Bütün ülkelerin işçileri birleşin! |
| Herkesin yeteneğinden herkese ihtiyacına göre! |
Irak: İşgalci Namlusunun Gölgesinde Seçimler
8 Mart günü, İşgal altındaki Irak’ta roket ateşleri ve havan topları Yeşil Bölge’yi ve ülkedeki Amerikan askeri üslerini vurduğu sırada parlamento seçimleri yapıldı. İşgal altındaki Irak’ta bulunan Amerikan yönetimi ve müttefikleri, seçimi demokrasinin zaferi olarak selamladı (Newsweek dergisi son sayısının kapağına “Nihayet Zafer” manşetini atacak kadar ileri gitti), ama gerçek bunun tam tersidir. Seçimler, aynı yasadışı ve haksız işgalin, Amerika’nın Irak’ı işgal ettiği ve antiemperyalist Irak hükümetini devirdiği 2003 yılında başlayan politik sürecin devamından başka bir şey değildir. Son seçimler, yalnızca, Amerikan işgaline sadık bir kukla rejimin varlığını sağlamlaştırmaya hizmet etmektedir.
Seçimlerin iki adayını ele alalım, mevcut Başbakan Nuri el-Maliki ve eski Başbakan Iyad Allavi. Allavi, “kitle imha silahlarına ilişkin sahte bilgileri İngiliz İstihbaratına veren kişidir; bu sahte bilgiler 2003 yılında Irak’ın işgal edilmesine kılıf olarak kullanıldı. Saddam Hüseyin hükümetinin devrilmesine yardım etmek için birçok yabancı istihbarat bürosuyla işbirliği yaptı. Allavi, işgalci güçlerin bir uşağı olarak 2004 yılı Kasım’ında binlerce Iraklının öldürüldüğü, Amerikan ordusu tarafından moloz yığınına dönüştürülen Felluce kentine düzenlenen korkunç saldırıya liderlik etti. Direniş güçlerini ve direnişçilerin yandaşlarını hedef alan ölüm mangaları kurulması için yardımlarını sürdürdü; bu ölüm mangaları on binlerce insanı katletti. Birleşik Devletler güçlerinin, 2006 ve 2007 yıllarında “yükselen” Irak ulusal direnişini yok etme çabalarına ortak olan Nuri El-Maliki’nin ise ellerinde yüz binlerce Iraklının kanı var. Maliki hükümeti, Sünni Iraklıları hedef alan tarikatçı ölüm mangalarına verdiği destekle kötü bir üne sahiptir.
Amerikan işgalinin bu sadık hizmetkârlarından demokratik ya da ilerici hiçbir şey beklenemeyeceği açıktır.
Baskı Sistemi
Seçim, Birleşik Devletler’in yüz bin kişilik askeri birliği ile 675 bin işgalci polis ve askerin gözetimi altında gerçekleşti. Son haftalarda adaylara gözdağı veren ve suikast tehdidinde bulunan, seçim hilesi ve seçmenlerin satın alınmasını içeren birçok rapor ortaya çıktı. (Irak dünyanın en yozlaşmış hükümetleri sıralamasında 180 ülkeden 176. sırada bulunuyor). Kukla Başbakan Nuri el-Maliki, gizli Baas Partisi destekçisi olduklarını ileri sürdüğü beş yüzden fazla adayın seçimlere katılma haklarını engelledi. Irak gazetesi Azzaman seçimlere bir hafta kala Bağdat morguna 67 cesedin kaldırıldığı ve hepsinin de susturucu silahla öldürüldüğü haberini yayınladı. Azzaman gazetesinin kaynaklarına göre öldürülenlerin çoğu devlet memuru, eski Baas üyesi ve ordu subaylarından oluşuyordu. Ertesi gün Yükseköğrenim ve Bilimsel Araştırma Bakanlığının İnsan Hakları bölümünün başkanı Dr. Thamer Kamel vurularak öldürüldü.
Iraklı direnişçiler seçimleri boykot etmeye çağırıyor
Birleşik devletlere ve işgalci güçlere karşı şimdiye dek yüz sekseni aşan sayıdaki saldırılarını her hafta sürdüren Iraklı direnişçiler parlamento seçimlerini boykot etmek için harekete geçti. Irak’taki en büyük direniş örgütlerinden biri olan Cihad ve Değişim Cephesi adına konuşan Irak’taki Müslüman Bilim Adamları Birliği Genel Sekreteri Profesör Şeyh Haris el Dari “Irak’ta işgal sürdüğü müddetçe seçim sürecinde ve politik süreçte yer alan bir parti olmayacağız,” açıklamasını yaptı. “Bu ilkeye sadık kalacak ve işgal sona erene kadar aynı tutumu sürdüreceğiz.”
On farklı direniş grubunun koalisyonu olan Cihad ve Değişim Cephesi şu demeci vermiştir: “Irak halkı ve direnişçiler, siyasî sürece katılan blokların, partilerin ve bireylerin, Irak halkının iradesini temsil etmediğini düşünmektedir. Seçime katılım, işgalin iradesini güçlendirmek, işgalcilere çıkarlarını gerçekleştirecek anlaşmaları uzatma ve dayatma olanağı vermek anlamına gelir. Bu bize yıkımdan ve yozlaşmadan başka bir şey getirmeyecektir.”
Irak'taki gerçek
Komutan Raymond Odierno ve hâkim medya tarafından çizilen ümit verici tablonun aksine, Irak’ta durum son derece kötü. Son altı yıl içinde bir milyondan fazla insan işgalci güçler tarafından geride milyonlarca yetim ve parçalanmış aile bırakarak katledildi. On binlerce insan işgal hapishanelerinde acı çekiyor. İki milyon Iraklı ülkeden kaçtı; 3,7 milyon insan ülke içi mülteci konumuna düştü. Yüz binden daha az insan evlerine geçen yıl döndü.
Bağdat halkı elektrikten günde ortalama on beş saat faydalanabiliyor. Nüfusun ancak yarısı günde on iki saatten fazla elektrik kullanıyor. Iraklıların yüzde ellisi barınma olanaklarından yoksun; toplam nüfusun ancak yarısı içme suyuna ulaşabiliyor ve yalnızca yüzde yirmisi sağlığa uygun koşullarda yaşıyor. Iraklıların yalnızca yüzde otuzu sağlık hizmetlerinden faydalanabiliyor-hastanelerin çoğunda ise personel ve malzeme eksiği var. İşsizlik ve eksik istihdam, ailelerini kıt kanaat geçindirmeye çalışan milyonlarca Iraklının yakasını bırakmıyor.
1970’li ve 80’li yıllarda petrol gelirleri Irak nüfusunun tamamının yararına kullanılıyordu. Irak Orta Doğu’daki en ileri sağlık sistemlerine, en iyi eğitim sistemine ve en yüksek okuryazarlık oranına sahip olan ülkelerden biriydi. Bugün bunların hepsi yok edildi.
İşgale son
İşgal yedinci yılına girerken savaş karşıtı hareketin yeniden inşasına ve Birleşik Devletler’in Irak’tan çekilmesi için yapılacak baskıya duyulan ihtiyaç hiç bu kadar büyük olmamıştı. Bu ihtiyaca rağmen uydurulan yalanlara ve yapılan propagandaya karşın Irak’taki nefret uyandıran işgal sona erene ve Irak halkı kendi kaderini özgürce tayine edene dek bu topraklarda demokratik ya da ilerici hiçbir şey ortaya çıkamaz. ABD’deki ve tüm dünyadaki ilericiler, işgale direnen yurtsever güçleri desteklemeli ve Irak’ın kurtuluşunu hızlandıracak olan her şeyi yapmalıdırlar.
Kosta Harlan
kaynak: http://www.fightbacknews.org/2010/3/10/iraq-elections-under-barrel-occupier-s-gun
çeviri: İŞÇİ BİRLİĞİ