| Bütün ülkelerin işçileri birleşin! |
| Herkesin yeteneğinden herkese ihtiyacına göre! |
Yunanistan'da Gösteri ve Grev Dalgası Yükseliyor
Yunanistan’da Papandreou hükümetinin kamu açıklarını kapatmak gerekçesiyle aldığı kararlardan sonra işçi sınıfı başta olmak üzere milyonlarca emekçi ve genç Mart ve Nisan aylarında ülkenin tüm kentlerinde gösteriler düzenlediler, polisle çatıştılar ve genel grevler örgütlediler.
Kasım 2009’da açıklanan Bütçe Raporu’nda Yunanistan’ın bütçe açığının çok yüksek çıkmasından hemen sonra, uluslarası finans kuruluşları 2009 yılının Aralık ayında Yunanistan’ın kredi notunu düşürdü. Ertesi gün Başkan Papandreou “kaybedilen güveni geri kazanacağına” söz verdi ve sosyal güvenlik harcamalarını yüzde on oranında kısacağını bildirdi. Kredi kuruluşları alınan önlemin yeterli olmayacağını bildirerek Yunanistan’ın kredi notlarını düşürmeye devam ettiler. Papandreou ise buna yeni “önlemlerle” yanıt verdi: Memur maaşları ve emekli maaşları donduruldu, maaş ikramiyeleri iptal edildi, tüketim maddelerine zam yapıldı.
Papandreou’nun bu açıklamayı yaptığı gün, Mücadeleci Sendikalar Birliği (PAME), 55 kentte gösteriler düzenledi. Önlem paketinin Meclis’ten geçeceği gün olan 5 Mart tarihinde ise 62 kentte kitlesel gösteriler düzenlendi ve yirmi dört saatliğine ülkede hayatın durduran, oldukça başarılı bir grev yapıldı. Bu grevin bir başarısı da, sarı sendika bürokratlarının tüm engelleme çabalarının boşa çıkartılması, işçi sınıfının tam katılımının sağlanması oldu.
Mart ayı içerisinde katılımcı sayısının giderek arttığı gösteriler ve dört başarılı grev yapıldı.
8 Nisan’da yapılan gösteriye sadece işçiler değil, yoksul köylüler, gençler, emekliler ve işsizler de katıldı. 21-22 Nisan’da PAME’nin çağrısıyla 48 saatlik bir genel grev düzenlenecek.
Yunanistan son yıllarda kitlesel gösterilere sahne oluyor. 6 Kasım 2008 tarihinde 15 yaşındaki Alexis Grigoropoulos'un polis tarafından katledilmesinin ardından Yunanistan'ın dört bir yanında büyük ve militan kitle gösterileri patlak vermiş. Kısa süre sonra yapılan seçimlerde Başbakan Karamanlis ağır bir yenilgi almış, Sosyal-Demokrat aday Papandreou demokratikleşme ve ekonomiyi düzeltme sözleriyle iktidara gelmişti.
Son olaylar, Sosyal-Demokrat Papandreou’nun da maskesini düşürüyor. Panik halindeki burjuva partileri ve reformist sendikacılar, sorunu sadece “yolsuzluk”, “rüşvet”, “kötü yönetim” gibi bireysel hatalara bağlayarak emekçi halkın ve gençliğin öfkesini saptırmanın, “daha iyi” bir burjuva yönetim hayallerini ayakta tutmaya çalışıyorlar.
Proleter devrimci güçler ve sınıf bilinçli işçiler ise işçi sınıfına ve diğer emekçilere sorunun şu ya da bu hükümetin, şu ya da bu kişinin hatasından değil, kapitalist sistemden kaynaklandığını, bu sistemin zorunlu bir sonucu olduğunu, kapitalist sistemden kurtulmadan krizlerden, işsizlikten, ücret ve sosyal hak kesintilerinden kurtulamanın boş bir hayal olduğunu anlatmaya çalışıyorlar.
Önümüzdeki dönemde burjuvazi, elindeki tüm araçları kullanarak sistematik bir biçimde halkta sahte umutlar doğurmaya çalışacak, olayları çarpıtacak, sorunların gerçek nedenini gizleyecektir. Emekçi kitlelerin verdiği mücadelenin sonucu, burjuvazinin bu sistematik aldatma kampanyasını proleter devrimci güçlerin kitleler önünde teşhir etmeyi ne kadar başarabileceğine bağlıdır.
İŞÇİ BİRLİĞİ